Bij sommige programma’s begin je met de titel, terwijl bij andere programma’s een muziekstuk de inspiratiebron is. Bij Het verlies van toen is het gemis van nu begon alles met een mail van een bezoeker, waarin hij vertelde over de stoel naast hem, die dat jaar symbolisch leeg bleef. Deze mail bracht ons op het idee muziek en persoonlijke verhalen samen te brengen in een intiem concert. We nodigden onze bezoekers uit verhalen te delen over hun dierbaren, eventueel met bijpassende muziek. Dit bleek voor veel mensen nog een emotionele brug te ver. Dus besloten we ook onze eigen persoonlijke verhalen te delen. En dan begint het werk, want hoe verbind je alles met elkaar?

Zeven verhalen, zeven verschillende muziekstijlen. Uiteindelijk kozen we instinctief de muziek, en hoewel het op het eerste gezicht een niet voor de hand liggende combinatie leek te zijn, bleken de muziekstukken elkaar tijdens de repetities wonderwel aan te vullen én te versterken. Nieuwe arrangementen van de wereldwijde hit Fix you en het door velen geliefde Stekelvarkentjes wiegenlied sloegen een brug naar intieme klassiekers van Gibbons en Elgar, moderne muziek van Diederik van der Laag en songs van Rik Elings en Sinead O’Connor. En dan waren er nog drie wereldpremières! Wanneer je een stuk kent, heb je een basis om mee te werken. Maar wanneer je drie nieuwe werken krijgt, is het net alsof je met z’n achten in het zwembad springt en ter plekke meerdere choreografieën voor synchroonzwemmen bedenkt. U kunt zich dus voorstellen dat het af en toe flink gespetterd heeft, voor alles als een geolied team bij elkaar kwam

En toen de concerten… Het eerste was in de monumentale Pieterskerk te Utrecht. Voor zowel mij als Heleen een bekende plek, maar de eerste keer voor ons als Het Nederlands Bach Consort. Hier viel alles op zijn plek. De persoonlijke verhalen, voorgelezen door Brenda Koper. De verstilde klanken van Drop, drop slow tears, de persoonlijke liefdesverklaring van One in a million en de samenzang met koralen van grootmeester Bach. En dan het herdenkingsmoment… Dit jaar met namen van dierbaren op groeipapier, dat in het vroege voorjaar gezaaid gaat worden. Het raakte niet alleen het publiek, maar ook ons. 

Het waren dierbare en uit het hart gegrepen concerten. Of, zoals een bezoeker treffend zei: ‘Een fantastisch veldboeket van adieu.’